Dzień sądu z miłości do Boga i ludzi
Ewangelia (Mk 13,24-32) Jezus powiedział do swoich uczniów:„W owe dni, po wielkim ucisku słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba.A od drzewa figowego uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabiera soków i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, we drzwiach. Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec”. Dzień sądu z miłości do Boga i ludzi Doskonałym kandydatem na tzw.…
Przesłanie do Żołnierzy z okazji Święta Niepodległości
Warszawa, 10 listopada 2021 r. L.dz. 1123/CP/2021 Przesłanie do Żołnierzy z okazji Święta Niepodległości 11 listopada br. z racji 103. rocznicy odzyskania niepodległości będziemy wspominać tych, którzy rozpalili jutrzenkę polskiej wolności. Polacy z trzech zaborów zjednoczyli się wokół jednej idei, jaką było odrodzenie niepodległego państwa polskiego. I odnieśli zwycięstwo! Po 123 latach zaborów Polska zmartwychwstała. Kolejne lata były zmaganiem się o umocnienie granic Rzeczypospolitej, zaś w roku 1920 r. polski żołnierz stoczył zacięty bój odpierając bolszewicką nawałę. Wszystkim, którzy przelewali krew i oddawali życie w tamtym czasie należą się pamięć i wdzięczność. Ich wyrazem są modlitwa, zapalone znicze na mogiłach poległych i zmarłych oraz kwiaty złożone w miejscach upamiętniających walkę o suwerenność naszej Ojczyzny. Jednak dziś w Narodowe Święto Niepodległości to nie wystarczy! Wschodnia granica Rzeczypospolitej jest atakowana. Wszyscy, których serce bije w rytm Mazurka Dąbrowskiego, z nadzieją i wdzięcznością patrzymy na Was – żołnierzy Wojska Polskiego, którzy wypełniając wojskową przysięgę…
Ufam mojemu Bogu
Historia wdowy z Sarepty Sydońskiej i historia wdowy w dzisiejszej Ewangelii są dla nas pewnego rodzaju wyzwaniem. Nieodparcie przychodzą na myśl inne słowa Chrystusa wypowiedziane w Ewangelii wg. św. Mateusza “Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichlerzy, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? … Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boże i o Jego Sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane” . Życie jest na pewno najwyższą wartością, ale nie tylko moje życie, każde życie i każde życie domaga się szacunku i troski opartej na solidarności i ostatecznie na ufności Bogu. Nasz skomercjalizowany świat…
CZAS ZNA WIELKOŚĆ I WSPANIAŁOŚĆ MIŁŚCI
Jeden z uczonych w Piśmie zbliżył się do Jezusa i zapytał Go: „Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?” Jezus odpowiedział: „Pierwsze jest: «Słuchaj, Izraelu, Pan, Bóg nasz, Pan jest jedyny. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą». Drugie jest to: «Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego». Nie ma innego przykazania większego od tych”. Rzekł Mu uczony w Piśmie: „Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary”. Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: „Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”. I już nikt więcej nie odważył się Go pytać (Mk 12,28b-34). Przed wielu laty na jednej z wysp mieszkało Szczęście, Smutek , Wiedza, Próżność, Bogactwo, Miłość i wiele innych uczuć. Pewnego…
Pamięć o zmarłych. Co pozostało z dawnych tradycji?
Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny w polskiej tradycji to święta, podczas których czci się pamięci o zmarłych. 1 listopada jako dzień pamięci o zmarłych ustalił w kalendarzu chrześcijan papież Grzegorz III w roku 731. Grzegorz IV w 837 roku ustanowił 1 listopada dniem Wszystkich Świętych. Od tego czasu kojarzy się z pamięcią o przodkach. Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (w Polsce nazywa się je Dniem Zadusznym lub „zaduszkami”) Kościół obchodzi 2 listopada. Święty Odilon (Odylon), opat benedyktynów, jako pierwszy w Cluny we Francji w 998 r. zarządził modlitwy za dusze wszystkich zmarłych w dniu 2 listopada. Termin ten i sama idea szybko rozprzestrzeniły się we Francji, Anglii, Niemczech i Włoszech. W XIII w. zwyczaj stał się powszechny w Europie. W Polsce tradycja Dnia Zadusznego zaczęła się tworzyć w XII w., a pod koniec XV w. była już znana w całym kraju. Dziś w pierwsze dwa dni listopada odwiedzamy na cmentarzach…
«Co chcesz, abym ci uczynił? Rabbuni, żebym przejrzał!»
Tekst Ewangelii (Mk 10,46-52): Tak przyszli do Jerycha. Gdy wraz z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. Ten słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Wielu nastawało na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Jezus przystanął i rzekł: «Zawołajcie go!» I przywołali niewidomego, mówiąc mu: «Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię». On zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się i przyszedł do Jezusa. A Jezus przemówił do niego: «Co chcesz, abym ci uczynił?» Powiedział Mu niewidomy: «Rabbuni, żebym przejrzał». Jezus mu rzekł: «Idź, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą. «Co chcesz, abym ci uczynił? Rabbuni, żebym przejrzał!» Dzisiaj, zastanawiamy się nad sytuacją człowieka, który w całym swoim nieszczęściu odnalazł prawdziwe szczęście w Jezusie Chrystusie. Chodzi tu o osobę pozbawioną dwóch rzeczy: cielesnego…
Niedziela Misyjna 2021 – misyjny „budzik” serc
Światowy Dzień Misyjny, zwany popularnie Niedzielą Misyjną, będzie obchodzony w tym roku 24 października pod hasłem „Spotkaliśmy Jezusa, więc głosimy”. Jest świętem Papieskich Dzieł Misyjnych i całego Kościoła. Z tej okazji papież Franciszek napisał orędzie zatytułowane: „Nie możemy nie mówić tego, cośmy wiedzieli i słyszeli” (Dz 4,20). Dzień ten w Polsce rozpoczyna Tydzień Misyjny. Historia Dzieła Misyjne powstały na początku XIX wieku. W latach dwudziestych XX w. zostały uznane za „papieskie” i zajmują dziś centralne miejsce we współpracy misyjnej. Ich celem jest budzenie świadomości misyjnej. Światowy Dzień Misyjny został ustanowiony 14 kwietnia 1926 r. przez papieża Piusa XI i każdego roku we wszystkich diecezjach i parafiach na świecie jest obchodzony w przedostatnią niedzielę października. Dzień ten jest również świętem patronalnym Papieskich Dzieł Misyjnych, a szczególnie Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary. W Polsce Światowy Dzień Misyjny, zwany również Niedzielą Misyjną, przedłuża się na cały tydzień. W tym roku będzie obchodzony po raz…
ORĘDZIE NA ŚWIATOWY DZIEŃ MISYJNY 2021
„Nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli” (Dz 4,20) Drodzy bracia i siostry, Gdy doświadczamy mocy miłości Boga, gdy rozpoznajemy Jego ojcowską obecność w naszym życiu osobistym i wspólnotowym, nie możemy nie głosić i nie dzielić się tym, cośmy widzieli i słyszeli. Relacja Jezusa z Jego uczniami, Jego człowieczeństwo, które objawia się nam w tajemnicy wcielenia, w Jego Ewangelii i w Jego tajemnicy paschalnej, ukazują nam, jak mocno Bóg miłuje nasze człowieczeństwo i czyni swoimi nasze radości i cierpienia, nasze pragnienia i niepokoje (por. Gaudium et spes, 22). Wszystko, co dotyczy Chrystusa, przypomina nam, że świat, w którym żyjemy, i potrzeba jego odkupienia nie są obce temu, który wzywa nas do aktywnego zaangażowania w tę misję: „Idźcie na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie” (Mt 22,9). Nikt nie jest wykluczony, nikt nie powinien czuć się odłączony czy pozbawiony tej współczującej miłości. Doświadczenie Apostołów Historia ewangelizacji…
Krzyż na drodze życia
W każdym kościele jest krzyż, a na nim wizerunek rozpiętego ciała Zbawiciela. To znak, że jesteśmy świadomi tego, że wędrowanie za Jezusem jest połączone z cierpieniem, upokorzeniem, a nawet śmiercią. Czytania mszalne mówią o tym wyraźnie. Izajasz przypomina o decyzji Boga, który wydał swego Sługę na śmierć za grzeszników. To jedna z wielkich tajemnic naszej wiary. Jezus cierpiał za nas i dla nas. My nie chcemy wędrować z Nim wtedy, gdy On nas wprowadza w cierpienie i upokorzenie. Wobec tej perspektywy wzdryga się nasza dusza. Wolelibyśmy iść za Jezusem, który nie cierpi i który nie narazi nas na cierpienie. Ale takiej drogi w Ewangelii nie ma. Kto chce iść za Jezusem, musi być gotów na przejście takiego odcinka specjalnego. Trzeba na nim opatrywać rany i iść do przodu. Nie wolno zrezygnować z dalszego wędrowania, nie wolno się zatrzymać. Trzeba też podjąć taką decyzję wcześniej, zanim się na tę drogę wejdzie.…