Kim powinien być dla mnie Chrystus?
Z różnych powodów zadajemy pytanie: kim jest ten człowiek? Dziewczyna pyta o chłopaka, z którym wiąże nadzieję wspólnej przyszłości. Jest to pytanie bardzo osobiste, które pomijając zewnętrzne uwarunkowania dotyka istoty relacji międzyludzkich. Odpowiedź na to pytanie jest ważna, ma ogromny wpływ na życie. Pracodawca zanim przyjmie nas do pracy chce o nas wiedzieć jak najwięcej; trzeba odpowiedzieć na setki zadanych pytań i przejść różnego rodzaju testy. Zapewne wiedza o drugim człowieku w naszym życiu jest dosyć ważna, a dobrze użyta może być pożyteczna w funkcjonowaniu społeczności. Ważne pytanie: kim jest dla mnie ten człowiek? Ale o wiele ważniejsze jest pytanie; kim jest Jezus Chrystus? Zadawali je sobie nawet ci, którzy znali Chrystusa od dzieciństwa. To, czego On uczył i co czynił przekraczało wszystko to, co dotychczas widzieli. A więc kim On jest? Zapewne pytanie to nurtowało także uczniów Jezusa, chociaż wprost nie pytali: kim Ty jesteś? Chrystus jakby uprzedza ich…
BOŻE CIAŁO WCZORAJ I DZIŚ – Oto Ja jestem z wami
„Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim”. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej inaczej Boże Ciało – jest to wielkie święto dziękczynienia ku czci Najświętszego Sakramentu, obchodzone jako jedno ze sześciu świąt nakazanych w Kościele Katolickim. Katolicy wierzą, że w 1263 roku miał miejsce cud eucharystyczny w Bolsenie, gdy hostia w rękach wątpiącego w konsekrację księdza zaczęła krwawić. Uświadamiamy sobie tę prawdę, że Bóg w cudowny sposób zaopatrzył nas na drogę naszego życia. Nie tylko umarł dla naszego zbawienia, ale stał się też Pokarmem, który możemy przyjmować każdego dnia. Nie jest to pokarm, jak manna, która miała zaspokoić jedynie głód fizyczny, a którą w czasie wędrówki do Ziemi Obiecanej Bóg żywił naród wybrany. To jest Pokarm dający życie wieczne. Bóg stający się Ciałem i Krwią, zarówno poprzez wcielenie, jak i przeistoczenie, które dokonuje się w…
UROCZYSTOŚĆ TRÓJCY ŚWIĘTEJ.
Wielu z nas bardzo lubi rozwiązywać różnego rodzaju zagadki, a im są one trudniejsze, tym dla nas ciekawsze. Niekiedy bardzo długo szukamy rozwiązania, które następnie okazuje się tak proste, że aż chwytamy się za głowę i mówimy: to takie proste, a ja nie mogłem tego odgadnąć. W naszym życiu na co dzień spotykamy się z wieloma zagadkami – tajemnicami. Pełna tajemnic jest natura, przyroda – otaczający nas świat. Badają go setki tysięcy uczonych z różnych dziedzin nauk przyrodniczych. I efektem tych badań jest to, że ciągle coś nowego dla nas odkrywają. Poszerza się nasza wiedza, ale jednocześnie widzimy, jak wiele jeszcze świat kryje w sobie tajemnic. Tajemniczą istotą, do końca nie poznaną, jest również człowiek. Właściwie każdy z nas jest inny. Każdy nosi w sobie własną tajemnicę, która fascynuje, a zarazem jest niemożliwa do poznania przez innych. Skoro zatem świat i człowiek mają swoje tajemnice, to co dopiero Pan Bóg.…
Niedziela Zesłania Ducha Świętego
Pewnego razu nauczycielka religii spytała uczniów klasy trzeciej podstawówki: kto z was może powiedzieć, czym jest Trójca św.? I wtedy jeden z uczniów, bardzo taki żywy i czujny, odpowiedział: ja, proszę pani. Święta Trójca to Ojciec, Syn i… gołębica”. To wydarzenie ze szkolnej klasy jest żartobliwe, ale można sobie pomyśleć, że pewnie jest wiele innych osób, dla których Duch Święty to właśnie gołębica. Prawdą jest, że w takiej formie zstąpił Duch Święty na Jezusa podczas chrztu w Jordanie i ukazywany jest w ten sposób w sztuce sakralnej, widzimy to w wielu kościołach. Ale Duch Święty to nie gołębica Duch Święty jest trzecią osobą Trójcy św. i prawdziwym, osobowym Bogiem, i nie może być zwykłym zwierzęciem. Gołąb może być na przykład symbolem pokoju. Podczas Ostatniej wieczerzy Jezus czyni uczniom obietnicę: „Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze — Ducha Prawdy”.A trochę później…
12 obietnic Pana Jezusa danych ludzkości w wizji św. Małgorzaty Alacoque
Pan Jezus pokazując jej swoje Serce pełne ognia, rzekł do niej: “Moje Boskie Serce tak płonie miłością ku ludziom, że nie może dłużej utrzymać tych płomieni gorejących, zamkniętych w moim łonie. Ono pragnie rozlać je za twoim pośrednictwem i pragnie wzbogacić ludzi swoimi Bożymi skarbami”. Główna zasługa w rozpowszechnianiu się nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa przypada skromnej zakonnicy, św. Małgorzacie Marii Alacoque (1647-1690). W grudniu 1673 roku św. Małgorzata dopuszczona została do tego, by spoczęła na Sercu Jezusowym. Pan Jezus dał św. Małgorzacie Alacoque dwanaście obietnic, dotyczących czcicieli Jego Serca: Dam im łaski, potrzebne w ich stanie. Ustalę pokój w ich rodzinach. Będę ich pocieszał w utrapieniach. Będę ich pewną ucieczką w życiu, a szczególnie w godzinę śmierci. Będę im błogosławił w ich przedsięwzięciach. Grzesznicy znajdą w mym Sercu źródło i ocean miłosierdzia. Dusze oziębłe staną się gorliwymi. Dusze gorliwe prędko dojdą do doskonałości. Będę błogosławił domom, w których…
O WNIEBOWSTĄPIENIU PAŃSKIM
św. Augustyn w kazaniu na dzień Wniebowstąpienia wołał „W dniu dzisiejszym nasz Pan, Jezus Chrystus, wstąpił do nieba: podążajmy tam sercem razem z Nim” –. Idąc za wskazówką św. Augustyna kierujemy nasz wzrok ku niebu. Dziś radujemy się, przeżywając uroczystość Wniebowstąpienia Chrystusa, który 40 dni po zmartwychwstaniu pełen chwały wstępuje do nieba. W słowach oracji kapłańskiej słyszymy modlitewną prośbę do Boga: „spraw, prosimy, abyśmy również duchem przebywali w niebie”. Jezus wstąpił do nieba na sposób chwalebny, – możemy powiedzieć – spektakularny, jawny! W ten sposób wskazał nam i wciąż wskazuje kierunek naszej ziemskiej wędrówki, ziemskiej pielgrzymki, którym jest życie wieczne. Ukazuje też sens naszych ziemskich trudów i cierpień, byśmy i my kiedyś zakrólowali z Nim w niebie. Dzisiejsza uroczystość jest więc dla nas sposobnością, byśmy podjęli refleksję nad życiem wiecznym, nad naszym przeznaczeniem do życia wiecznego. Swoim Wniebowstąpieniem bowiem Jezus pokazuje naszą godność i wywyższa naszą ludzką naturę. On – Głowa Kościoła, czyli…
„Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę”
„Jeżeli mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania” . Słowa Pana Jezusa mówią nam, że zachowywanie przykazań jest dowodem wiarygodności i autentyczności naszej przyjaźni z Nim. Przyjaciel to przecież ktoś, komu się ufa, kto chce wyłącznie naszego dobra, kto nigdy nie zawodzi. Od przyjaciela dostajemy zawsze to, co najlepsze. Pan Jezus swoją miłość do człowieka potwierdził na Krzyżu. A czy my dziś odpowiadamy Panu Jezusowi miłością Spróbujmy spojrzeć dziś na te Dziesięć Bożych Przykazań. Jakże często można dziś usłyszeć opinie w rodzaju: przykazania ograniczają moją wolność, bo tyle w nich zakazów i nakazów, w których przeważają zdania w formie przeczącej: Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną, Nie wzywaj imienia Pana Boga Twego nadaremno, Nie kradnij, Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu itd. W ten sposób patrzącym na przykazania pewien rabin odpowiedział: „Wszystkie przykazania zawierają się w jednym zakazie: Nie powracaj do ziemi niewoli”. Bóg u czynił cię wolnym, ofiarowując…
5. Niedziela Wielkanocna – Przykazanie nowe daję wam
Ilu to już ludzi marzyło o stworzeniu nowego, lepszego świata. Już od początku dziejów ludzkości marzono o szczęśliwym raju na ziemi. Istniało i istnieje wiele teorii , które z dumą głosiły i głoszą, że odnalazły prawdę. I co? Jedne przeczą drugim. Zdarza się, że nie trzeba długo czekać, aby rzekoma prawda uznana została za nieaktualną, przestarzałą, nadającą się do lamusa ludzkich pomyłek, błędów i wypaczeń. Pomimo naszych szczerych intencji i zabiegów w walce z nędzą, ciemnotą i zacofaniem, chociaż próbujemy budować sprawiedliwość, pokój i tolerancję – to nasze zabieganie i budowanie przepełnione jest lękiem, poczuciem zagrożenia, niepokojem i niepewnością czy podjęliśmy właściwą decyzję? Bywa, że człowiek nie widzi sensu w tym, co czyni. Coraz bardziej jest osamotniony i odczuwa ten bezsens. Także wspaniale rozwijająca się medycyna często jest bezradna wobec cierpienia, chorób i śmierci. Dlatego unosi się z tej ziemi ku niebu niemy krzyk, o którym mówi znana pieśń: „Grzech…
Objawienia w Fatimie – znak dany naszej epoce
Matka Boża jako posłanka przybywa z nieba i spełnia taką rolę, jak w Starym Testamencie spełniali prorocy, którzy przypominali Izraelitom o wierności przymierzu Gdy patrzymy na całą historię chrześcijaństwa, mamy do czynienia z dosyć dużą liczbą objawień. Nie wszystkie były tak kanonicznie badane i zatwierdzane jak dzisiaj, chociażby objawienia w Licheniu, czy objawienie Maryi św. Maksymilianowi Kolbe w Pabianicach. Nie przeprowadzano dokładnego badania tych objawień. Trudno jest więc jednoznacznie powiedzieć, czy akurat teraz jest tych objawień więcej. Niewątpliwie, objawienia, które wystąpiły w ostatnim czasie, są bardzo znane i bardzo ważne. Są one adresowane do całej ludzkości. Na przykład, objawienia w Lourdes – Maryja objawia się we Francji. Profesorowie z Sorbony badają cudowne uzdrowienia i dzięki temu wiadomość ta dociera to do całego świata. Jeżeli bowiem światowej sławy autorytety lekarskie nie są w stanie w naturalny sposób wytłumaczyć tych cudów i sami się nawracają, to ta wiadomość dociera do wielu ludzi. To…